Demetrio Camarda: Η ελληνική καταγωγή της Αλβανικής Γλώσσας (Επισκόπηση)

Παρουσιάζω σε παγκόσμια αποκλειστικότητα το βιβλίο του Ιταλοαλβανού φιλολόγου Demetrio Camarda "Saggio di grammatologia comparata sula lingua albanese", το οποίο εκδόθηκε το 1864. Είναι γραμμένο στα Ιταλικά. Το βιβλίο, αν και το γνώριζα από τη βιβλιογραφία, ήταν αδύνατο να το βρω, για να το μελετήσω. Το βρήκα τυχαία σε ένα Αμερικανικό παλαιοπωλείο πριν μερικά χρόνια, το αγόρασα και το μετέφρασα. Το βιβλίο αυτό παρά την παλαιότητά του είναι υψίστης σημασίας. Διότι ο Demetrio Camarda, ο οποίος ήταν θεμελιωτής της αλβανικής φιλολογίας, κάτι σαν τον δικό μας Αδαμάντιο Κοραή, υποστήριζε ότι τα Αλβανικά είναι μια αρχαία ελληνική προομηρική διάλεκτος, και ότι κατ' ουσίαν ότι οι Αλβανοί είναι Έλληνες. Φανταστείτε ο Κοραής να έγραφε ότι τα Ελληνικά προέρχονται από τα Αλβανικά και ότι εμείς οι Έλληνες είμαστε Αλβανοί, τι προπαγάνδα θα έκαναν οι Αλβανοί. Και όμως, ο πνευματικός διδάσκαλός τους, ο Demetrio Camarda, υποστήριζε ότι ότι τα Αλβανικά προέρχονται από τα Ελληνικά. Και αντί η Ελληνική Ακαδημία να μεταφράσει αυτό το βιβλίο και να προπαγανδίσει αυτή την άποψη για την Ελληνική καταγωγή των Αλβανών, καθεύδει τον νήδυμον. Δεν ευελπιστώ τίποτα από τους νοέλληνες. Διότι οι νεοέλληνες δεν γνωρίζουν Αλβανικά, και είναι φύσει αντιαλβανοί. Έτσι προτιμούν να θεωρούν τους Αλβανούς ως καυκάσιους παρά ως Έλληνες!!! Ευελπιστώ όμως ότι οι ελληνοθρεμμένοι Αλβανοί, οι οποίοι γνωρίζουν καλά και Αλβανικά και Ελληνικά, θα καταλάβουν την ορθότητα των απόψεων του συμπατριώτη τους Camarda, ότι τα Αλβανικά προέρχονται από τα αρχαία Ελληνικά και ότι οι Αλβανοί της Ελλάδας θα γίνουν γνήσιοι Έλληνες (όπως και είναι άλλωστε χωρίς να το γνωρίζουν).

Παρουσιάζω λοιπόν στο ελληνικό και αλβανικό αναγνωστικό κοινό τη μελέτη αυτή του Demetrio Camarda. Το βιβλίο θα το παρουσιάσω σε 21 μέρη.


Μάριος Δημόπουλος

Γλωσσολόγος-Εθνολόγος

Demetrio Camarda: Η ελληνική καταγωγή της αλβανικής γλώσσας (μέρος 21)

                                                   ΕΠΙΛΟΓΟΣ      

 

      S268. Θα πρέπει τώρα να αναφέρουμε ξανά εν συντομία τις κυριότερες, και πιο χαρακτηριστικές ομοιότητες, μεταξύ της αλβανικής και της ελληνικής γλώσσας από γραμματικής απόψεως.

      Η διαμόρφωση των λέξεων συμφωνεί στις δυο γλώσσες, εφόσον συναντάμε τις ίδιες παραγωγικές καταλήξεις και στις δυο τόσο στα ουσιαστικά όσο και στα ρήματα, όπως και στις άκλιτες λέξεις.

      Η κλίση των ουσιαστικών στην αλβανική παρουσιάζει πολλά κοινά σημεία με την ελληνική, και σε πολλές περιπτώσεις χρησιμοποιεί τους, ελάχιστα παραποιημένους, αρχαίους σχηματισμούς όπως εκείνον της γεν. δοτ. πληθ. σε βε = φι. Ιδίως η κλίση των θηλυκών μπορεί να θεωρηθεί σχεδόν ίδια με εκείνη της ελληνικής.

Demetrio Camarda: Η ελληνική καταγωγή της αλβανικής γλώσσας (μέρος 19)

                                                             XVI.

                           

                                           Tα άκλιτα μέρη του λόγου.

      S 243. Τα άκλιτα μέρη του λόγου προήλθαν από τα κλιτά, και συγκεκριμένα από τις αντωνυμίες, και από τα επίθετα.

      Από αυτά πράγματι προέρχονται πολλά επιρρήματα, που στην αρχή ήταν πτώσεις. Τέτοια είναι για παράδειγμα εκείνα σε ως της ελληνικής γλώσσας, σε ο της λατινικής, από την αφαιρετική σε ot, odλατ.] και εκείνα σε e λατ. προέρχονται πιθανόν από την τοπική πτώση σε i, ei = e (βλ. Schleicher σελ. 446, 458 και συνέχεια). Στην αλβανική αν υπάρχει κάποιο επίρρημα που προέρχεται από μια πτώση, και που να διατηρεί αυτόν τον σχηματισμό, ανήκει περισσότερο στα ουσιαστικά, ή σε κάποια αντωνυμία. Αλλά εφόσον σε αυτή τη γλώσσα, εκτός από την οριστική κλίση, τα επίθετα (καθώς και τα ουσιαστικά) περιορίζονται γενικά στην απλή ρίζα που παίρνει στο τέλος το άφωνο e σαν παρ. κατ., ευνοούνται τέτοιου είδους επιρρήματα. Αυτό σημαίνει πως τα αόριστα επίθετα, που δεν έχουν οποιοδήποτε ίχνος πτώσης χρησιμοποιούνται σαν επιρρήματα : πχ. μίρe, καλά, από το ι μίρe ο καλός] λjέχe, ελαφρώς, από το ι λjέχe, ο ελαφρύς (ελαχύς), και έτσι και όλα τα άλλα.

Demetrio Camarda: Η ελληνική καταγωγή της αλβανικής γλώσσας (μέρος 20)

      Τέλος αν θέλαμε να θεωρήσουμε το κά, ή ’γκά (42) αλβ., με όλες τις έννοιες που του έχουμε δώσει, ως μια και μόνο πρόθεση (κάτι που φαίνεται να κάνει ο Hahn), δεν θα ήταν δύσκολο να την συμβιβάσουμε με τις διάφορες έννοιες της ελλ. πρόθεσης κα-τά, και εν μέρει με το εκ (cf. το προαναφερθέν ρήμα κα-βαίνω = καταβαίνω, και το επίρρ. κά-τω), συσσωρεύοντας στο αλβανικό κά όλες τις έννοιες των δυο παραπάνω ελληνικών προθέσεων (43). Τα παραδείγματα που καταγράφει ο Hahn (Gram. σελ. 90, 91) είναι τα εξής (ή παρόμοια με αυτά) : κά, ή ’γκά βέσςτι (γκ. βένσςτι), από το αμπέλι, εκ του αμπελώνος] βέτε ’γκά βέσςτι, πάω προς το αμπέλι, κατά τον - ] σςκόι ’γκά σςτeπί (σςπία), πέρασε από το σπίτι, κατά τον οίκον] ’γκά άνe, από την πλευρά, εκ - ] ’γκά πέμμeτe, από τους καρπούς, εκ - ] ’γκά νjè dινάρe, για ένα δηνάριο, κατά έν -]’γκά νάττe, κατά νύκτα, ή κάθε νύκτα νεοελλ., δηλαδή καθ’εκάστην -: ’γκά σέ] γιατί;, κατά τι; όμως αυτές οι τρείς διαφορετικές λέξεις (αν και ακούγονται ίδιες στο αυτί), κά πρόθεση, κά επίρρ., κά, ή eγκά αντων., γεγονός για το οποίο είμαι σίγουρος, εξηγείται καλύτερα σύμφωνα με την κάθε φράση ξεχωριστά, ανάλογα με το περιεχόμενο. – Οι λέξεις μετα, και κατά χρησιμοποιούνται και στα σύνθετα της αλβ.: πχ. μεταθόμe, ξαναλέω] μετασςκόνje, διαπερνώ] κατακjάσσe, τραβώ πάνω μου, κατακjάσσεμe, πλησιάζω, εγκαθίσταμαι] και παρόμοια.

Demetrio Camarda: Η ελληνική καταγωγή της αλβανικής γλώσσας (μέρος 18)

      S233. Θα πρέπει τώρα να εξετάσουμε την μέση φωνή των ρημάτων. Αυτή όμως μας προσφέρει πολύ μικρότερο πεδίο για συζήτηση, εφόσον δεν έχει απλούς δικούς της σχηματισμούς πέρα από τον ενεστώτα και τον παρατατικό. Για τους αόριστους δεν έχουν απομείνει ούτε ίχνη στην αλβανική, ενώ στην καθομιλουμένη ελληνική έχει επικρατήσει ο 1ος παθητικός αόριστος.

      Ο σχηματισμός του ενεστώτα στην μέση-παθητική φωνή των αλβανικών ρημάτων που λήγουν σε εμe έχει κάποια φαινομενική ομοιότητα με τις κλίσεις του ρήματος jάμe, και των δύο ενεργητικών ρημάτων κάμe, θόμe, σε μe: έτσι που ο Boppδιαμόρφωσε την άποψη πως οι παθητικοί σχηματίστηκαν από τη ρηματική ρίζα, και από το ουσιαστικό jάμe, το οποίο, όπως λέει, υπόκειται σε ορισμένες μετατροπές επειδή ταιριάζει με τη ρίζα.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ:

Επιτρέπεται η αναδημοσίευση μέρους ή όλων των αναρτήσεων της ιστοσελίδας ΠΕΛΑΣΓΟΙ-ΕΛΛΗΝΕΣ-ΑΛΒΑΝΟΙ – www.greeks-albanians.com σε ηλεκτρονικά μέσα επικοινωνίας με προϋπόθεση την αναφορά του αρθρογράφου και της ιστοσελίδας με ενεργό λινκ.

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους ή όλων των αναρτήσεων της ιστοσελίδας ΠΕΛΑΣΓΟΙ-ΕΛΛΗΝΕΣ-ΑΛΒΑΝΟΙ – www.greeks-albanians.com σε έντυπα μέσα χωρίς τη γραπτή άδεια του κατόχου αυτής της ιστοσελίδας Μάριου Δημόπουλου.

Wednesday the 24th - . Thanks to Joomla 2.5 templates by FTS