Η γλώσσα των ετεοκρητικών επιγραφών είναι η Αλβανική. Η πρώτη ετεοκρητική επιγραφή

Share

Οι Ετεοκρητικές επιγραφές τρεις τον αριθμό ανακαλύφθηκαν στην Κρήτη η μεν πρώτη το 1893, η δεύτερη το 1901 και η τρίτη το 1904. Ανήκοντας, όπως αποδεικνύεται από το σχήμα των γραμμάτων, στον 6ο και 4ο π.Χ. αιώνα είναι γραμμένες με το κοινό Ελληνικό αλφάβητο, σε γλώσσα όμως η οποία μένει μέχρι τώρα ακατάληπτη. Καλούνται Ετεοκρητικές, διότι ανευρέθηκαν κατά τις ανασκαφές της αρχαίας Κρητικής πόλεως Πραισού, η οποία κατά τη ρητή ομολογία του Στράβωνα ήταν πολίχνη των Ετεοκρητών: «Σταφύλος (φησί)…το νότιον (της Κρήτης κατέχειν) Ετεόκρητας, ων είναι πολίχνιον Πράσον, όπου το του Δικταίου Διός ιερόν» (Στραβ. Χ 475). Τις επιγραφές αυτές κατάφερε ο Ιάκωβος Θωμόπουλος να ερμηνεύσει βάσει της Αλβανικής γλώσσας. Η γλώσσα δηλαδή των Ετεοκρητικών επιγραφών ήταν η Αλβανική.

 

 

ΠΡΩΤΗ ΕΤΕΟΚΡΗΤΙΚΗ ΕΠΙΓΡΑΦΗ

Η επιγραφή είναι βουστροφηδόν γραμμένη με αρχαϊκά γράμματα του ιωνικού αλφαβήτου και ανήκει επομένως ανήκει στον 6ο π.Χ. αιώνα. Βρέθηκε από τον καθηγητή Halbherr το 1893 κατά τις ανασκαφές στην Πραισό.

Η επιγραφή πρέπει να αναγνωστεί ως εξής:

[ΣΙ] ΝΚΑΛ ΜΙΤΚΕ ΟΣ Ι ΒΑΡΞΕΙΑ [ΣΤ]Ο ΑΡΚΙΑ ΠΣΕΤΙΜΕΓΝ ΑΡΚΑΚΟΚΛΕΣΙ ΓΕΠ [Σ]Α ΣΕΠΓΝ ΑΝΑΙΤ

 

Η μετάφραση της επιγραφής στην Αλβανική είναι η εξής:

Sι νγκιαλ (νγκιάλτε) μικέσ’ ι (ε τίj) βάρζεjα (βάρζα, βάjζα), κετού (τσ’τού) Αρκίν(ε) (τε) πσετούεμεν (σπετούμεν) Αρκακοκλέσι jεπ. sα (sι) *σεμbνj (σεμbλ’, σεμbλέs’) Αναΐτ(εs)

 

Μετάφραση στη Νεοελληνική:

Επειδή θεράπευσε φίλη για αυτόν η Παρθένος, εδώ Αρκία τη σωθείσα ο Αρκακοκλής δίνει (έδωσε) ως ομοίωμα στην Αναΐτιδα.

 

ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ:

1. [ΣΙ] σι, επίρρημα = αλβανικό sι, sε = επειδή. Πρβλ. ελληνικό ε.

 

2. ΝΚΑΛ νκαλ = αλβανικό νγκιάλ (ngjall) , 3ο ενικό παρατατικού οριστικής, που σημαίνει θεραπεύω. Από το γκιάλε (i ngjallë), το οποίο σημαίνει: 1ον) υγιής, ζωντανός, 2ον) όμοιος, απαράλλακτος. Συνεκδοχικά το ρήμα νγκιαλ σημαίνει ‘τρέφω, παχαίνω κάποιον, κάνω κάποιον ζωηρό και ανθηρό, διατηρώ στο είδος’.

 

3. ΜΙΤΚΕΟΣ μιτκεος, άναρθρος αιτιατική ενικού = αλβανικό μικjέσ’ του μικjέσε-α ‘η φίλη’ από το μίκ-ου (mik-u) ‘ο φίλος’. Η κατάληξη –έσε (μικjέσε-α) είναι υποκοριστική, θωπευτική. Το θηλυκό του μίκ-ου είναι μίκε-jα. Πώς όμως δικαιολογείται το τ του Πελασγικού μίτκεος; Στα Ελληνικά υπάρχει η λέξη μύκτας που σημαίνει γλυκός (μύκταν· γλυκύν, αμυκλίς· γλυκύς, δύς, Ησύχιος). Στα λατινικά υπάρχει η λέξη amicus. Και στα σανσκριτικά η λέξη mitra που σημαίνει εταίρος, φίλος. Άρα τόσο η λατινική λέξη amicus όσο και η σανσκριτική mitra προήλθε από τα ελληνοπελασγικά μίτκεος/αμύκτας.

 

4. Ι ι, αντωνυμία προσωπική 3ου προσώπου, ενικός, δοτική χαριστική. Πρβλ. ελληνικό ο = ατ.

 

5. ΒΑΡΞΕΙΑ βαρξεjα, έναρθρος ονομαστική ενικού θηλυκού = αλβανικό βάρζε (άναρθρα), βάρζα (έναρθρα) που σημαίνει παρθένος, κόρη. [Τα σε ε (βραχύ) αλβανικά θηλυκά προστιθεμένου του άρθρου –α το αποβάλλουν όπως βάρζε (παρθένος), βάρζα (η παρθένος). Τα σε ε (ε μακρό) το διατηρούν παρεμβάλλοντας πριν το άρθρο ένα j όπως νούσε (νύφη), νούσεjα (η νύφη)]. Άλλοι τύποι του ίδιου ονόματος στην Αλβανική είναι βάjζε-α (vajzë-a) , βάσε-α (vashë-a), βασέζε-α, βάσο-jα, βάσου-α, με αποβολή του ρ αντί βάρjζεα, βάρσε-α, βάρσο-jα.

 

6. [ΣΤ]Ο στο (προφέρεται στου κατά την αρχαϊκή προφορά ο = ου), επίρρημα τοπικό = αλβανικό κετού (këtu), κτου και τσετού, τσ’του, που σημαίνουν ‘εδώ’. Πρβλ. στη Β’ Ετεοκρητική επιγραφή, στίχο 5ο το ετεοκρητικό ΣΤΕ αντί του αλβανικού κετέ (këte), τσετέ, τσ’τέ, από όπου ο Θωμόπουλος ορμήθηκε και συμπλήρωσε εδώ σύμφωνα με τα σωζόμενα στον λίθο ίχνη γραμμάτων [ΣΤ]Ο.

 

7. ΑΡΚ[Ι]Α Αρκία, όνομα κύριο θηλυκό το ελληνικό Αρχία κατά συνήθη και σήμερα εναλλαγή Ελληνικού χ σε κ στην Πελασγική. Πρβλ. Στάχυν, αλβανικά Στακί-ουτ. Όμοια με τους σημερινούς Αλβανούς οι αρχαίοι Κρήτες προέφεραν κ αντί χ. Πρβλ. τα αρχαία Κρητικά: κορος = χορος, κεν = χεν κ.λπ. Στην Ελληνική μυθολογία Αρχία ονομάζεται κόρη του Ωκεανού, σύζυγος του Ίναχου, μητέρα του Φορονέα (Hygin. 143).

 

8. ΠΣΕΤΙΜΕΓΝ πσετίμεγν, έναρθρη αιτιατική ενικού παθητικής μετοχής θηλυκό εν είδει ρηματικού επιθέτου = αλβανικό πσετούεμεν που σημαίνει ‘τη σωθείσα’ του ρήματος πσετόj ή πσετόν κατά αναγραμματισμό του σπετόj (shpëtoj)  που σημαίνει ‘σώζω κάποιον, λυτρώνω κάποιον’ και ‘σώζομαι’.

 

9. ΑΡΚΑΚΟΚΛΕΣΙ Αρκακοκλεσι, όνομα κύριο ονομαστική, ρκακοκλέης, -κλς. Στην Αλβανική τα σε –κλης ελληνικά ονόματα σχηματίζονται ως εξής: ‘Περικλής’ άναρθρα ‘Περικλί’, ‘ο Περικλής’ έναρθρα ‘Περικλί-ου’. Για την κατάληξη –σι στο Αρκακοκλε-σι υποκοριστικά θωπευτική πρβλ. τα σημερινά Αλβανικά κύρια ονόματα: Δίμο, Διμάσι, Δημήτριος, Μάνdι, Μανdούσι, Αδαμάντιος, Μάνο, Μανούσι, Εμμανουήλ, Χάρι, Χαρίσι, Θεοχάρης, Πάνο, Πανούσι, Παναγιώτης, Πέτρο, Πετρούσι, Πέτρος. Και τα θηλυκά: Θίνα, Θινούσε, Αθηνά, Μάργο, Μαργούσκε, Μαργαρίτα, Μάρο, Μαρούσε, Μαρία (Μίτκου, Αλβαν. Μέλισσα, σ. 42).

 

10. ΓΕΠ γεπ, 3ο ενικό οριστικής ενεστώτα ή παρατατικού του αλβανικού ρήματος απ ή jαπ (jap) = δίνω.

 

11. [Σ]Α σα. Ο Θωμόπουλος αναπληρώνει το ελλείπον προ του Α γράμμα κατά πιθανότητα με το Σ. Sα (sa) αλβανικό επίρρημα που σημαίνει πόσο, όσο, ως. Ας δούμε μερικά παραδείγματα: sα ι μαθ έστε; (sa i madh ëste?)= πόσο μεγάλος είναι, sα Πέτρουα = ως ο Πέτρος (Hahn Λ. 112).

 

12. ΣΕΠΓΝ σεπγν, αιτιατική ενικού άναρθρη. Αλβανικό σέμbελε-α, σέμελε-α, άναρθρα σέμλε, σεμλ’ που σημαίνει ‘ομοίωμα’, το ίδιο και σεμbλέsε-α, σεμbλές. Και ρήμα αλβανικό σεμbελέj, σεμελέj και κατά εναλλαγή του λ σε ν σεμενjέj, δηλαδή σεμbενjέj που σημαίνει ‘ομοιάζω, εικονίζω, παρομοιάζω’. Κατ’ αναλογία η σέμbελε-α μπορεί να λέγεται και *σέμbενjε-α, δηλαδή σέbενjεα, σέbνjε-α και άναρθρα σέbνjε, σέbνj, το οποίο αντιστοιχεί ακριβώς προς το ετεοκρητικό ΣΕΠΓΝ σεπγν κατά εναλλαγή του b σε π και του –γν παριστώντος τον ήχο του αλβανικού νj. Άρα το ετεοκρητικό σέπγν είναι το αλβανικό σέbνj.

 

13. ΑΝΑΙΤ Αναϊτ, όνομα κύριο, άναρθρη δοτική ενικού, τη ‘Αναΐτιδι’. Η θεά νάιτις, Περσική θεότητα (Anahita), η οποία λεγόταν από τους Έλληνες Περσική Άρτεμη, λατρευόταν σε όλη τη Μικρά Ασία, στον Πόντο, στην Καπαδοκία και ιδιαίτερα στη Λυδία (Στράβωνας 512, 559, 733 – Παυσανίας V 27, 5, VII 6,6). Η λατρεία της ήταν διαδεδομένη από αρχαιοτάτων χρόνων στην Κρήτη, όπως αποδεικνύεται από ασπίδα που βρέθηκε στο άντρο του Ιδαίου Διός, στην οποία εικονίζεται η θεά (F. Halbherr e P. Orsi, Antichita dellantro di Zeus Ideo, σ. 106). Αυτό δικαιολογεί την ύπαρξη του ονόματος αυτής της θεάς στην ετεοκρητική επιγραφή.

 

Η έννοια της επιγραφής προκύπτει εκ των ανωτέρω σαφέστατη: Κάποιος Αρπακοκλής ανέθεσε στη θεά Αναΐτιδα την Παρθένο την εικόνα της φίλης του Αρχίας, διότι η θεά τη θεράπευσε από κάποια μη μνημονευόμενη νόσο.

 

ΜάριοςΔημόπουλος

Γλωσσολόγος-Εθνολόγος

Διατροφολόγος

ΜέλοςτουAmerican Council of Applied Clinical Nutrition

 

Add comment


Security code
Refresh

Comments  

 
0 #10 mikoud 2017-03-06 10:35
υπαρχουν επισης μεταφρασεις των ετεωκριτικων επιγραφων και της στηλης της λημνου στα ελληνικα απο τον Αντώνης Βασιλάκη του αραιολογου επειδη ομως η επιστημη η επισημη δεν εχει βγαλει ακομα ακρη με της επιγραφες αυτες ας περιμενουμε....
Quote
 
 
0 #9 mikoud 2017-02-14 12:31
αντε ρε φιλε ολα αυτα και γιατι η γραμμικη α ειναι ακομα αγνωστη αφου εχουν σχεση με την αλβανικη γλωσσα παπαριαδες!!!!!
Quote
 
 
0 #8 Ervin Mertiri 2017-01-30 11:21
Opos fenete, prepi na parume pio sovara ton Aref Matheu!
Quote
 
 
0 #7 Βας Παπ 2016-12-27 22:50
ΕΠΙΣΗΣ, ΓΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΜΑΣ ΡΕ ΒΛΑΚΑ ΓΙΑΤΙ ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΑΛΒΑΝΙΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΔΙΑΤΗΡΗΣΕΙ ΣΗΜΕΡΑ ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΑΥΤΟΧΘΟΝ ΤΟΠΟΝΥΜΙΟ; ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΟΤΙ ΣΧΕΔΟΝ ΣΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΤΟΥΣ ΤΑ ΑΛΒΑΝΙΚΑ ΤΟΠΟΝΥΜΙΑ ΕΙΣΑΙ ΣΕΡΒΙΚΗΣ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗΣ ΑΛΛΑ ΕΞΑΛΒΑΝΙΣΜΕΝΑ; ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΓΛΩΣΣΟΛΟΓΕ ΤΗΣ ΚΑΛΠΙΚΗΣ ΔΕΚΑΡΑΣ ΠΟΥ ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ ΑΥΤΟΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΤ ΗΚΕΣ ΓΛΩΣΣΟΛΟΓΟΣ ΟΤΙ Η ΑΡΧΑΙΑ ΙΛΛΥΡΙΚΗ ΗΤΑΝ CENTVM ΘΑΛΑΣΣΙΑ ΣΕ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΚΗ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΒΟΥΝΙΣΙΑ SATEM; ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΟΤΙ ΕΚΤΟΣ ΤΟΥ FALMERAYER ΥΠΗΡΧΑΝ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΓΛΩΣΣΟΛΟΓΟΙ ΠΟΥ ΣΥΜΜΕΡΙΖΟΝΤΑΝ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ; ΟΠΩΣ Ο ΝΙΚΟΚΛΗΣ ΚΑΙ Ο ΛΑΜΠΡΙΔΗΣ; ΑΠΟ ΠΟΥ ΚΑΙ ΩΣ ΠΟΥ ΡΕ ΤΣΑΡΛΑΤΑΝΕ Η ΑΛΒΑΝΙΚΗ ΕΙΝΑΙ ΙΛΛΥΡΙΚΗ Η ΠΕΛΑΣΓΙΚΗ; ΑΠΟ ΠΟΥ ΚΙ ΩΣ ΠΟΥ ΟΙ ΙΛΛΥΡΙΟΙ ΗΤΑΝ ΠΕΛΑΣΓΟΙ; ΟΙ ΙΛΛΥΡΙΟΙ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΝΤΑΙ ΓΥΡΩ ΣΤΟ 1500 ΠΧ - 1800 ΠΧ! ΕΠΙΣΗΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΝΑ ΜΑΡΤΥΡΑ ΙΛΛΥΡΙΚΗ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΑΛΒΑΝΩΝ; ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΣΤΑ ΠΩ ΚΙ ΕΔΩ ΠΟΣΟ ΠΙΟ ΒΛΑΧΟΑΒΑΡΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΛΒΑΝΟΙ; ΚΑΛΑ ΝΑ ΜΑΣΤΕ ΕΔΩ ΕΙΜΑΣΤΕ ΝΑ ΤΑ ΛΕΜΕ.
Quote
 
 
0 #6 Βας Παπ 2016-12-27 22:35
ΡΕ ΤΣΑΡΛΑΤΑΝΕ! ΕΙΜΑΙ Ο ΒΑΣ ΠΑΠ ΠΟΥ ΣΤΟ ΓΙΟΥΤΙΟΥΜΠ ΣΕ ΕΧΩ ΚΑΝΕΙ ΣΩΒΡΑΚΟ! ΚΑΘΕΣΑΙ ΚΑΙ ΠΑΡΑΘΕΤΕΙΣ ΤΙΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΣΟΥ ΠΟΥ ΣΤΗΡΙΖΟΝΤΑΙ ΣΕ ΕΝΑ ΑΝΤΙΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚ Ο ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΘΩΜΟΠΟΥΛΟΥ ΠΟΥ Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΟΛΟΓΙΑ ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ ΔΙΑ ΡΟΠΑΛΟΥ, ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΣΥΜΜΕΡΙΖΕΣΑΙ ΕΙΝΑΗ ΑΠΟΚΥΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΥ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥ ΤΟΥ 19ου ΑΙΩΝΑ! Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΜΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΙΛΛΥΡΙΚΗ, Η ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΟΡΕΙΣΙΒΙΑ ΑΛΒΑΝΙΚΗ ΕΧΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΚΟΙΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΒΛΑΧΙΚΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΛΑΒΙΚΗ, Η ΑΡΧΙΚΗ ΚΟΙΤΙΔΑ ΤΩΝ ΑΛΒΑΝΩΝ ΗΤΑΝ Η ΠΑΝΝΟΝΙΑ ΚΑΙ ΠΙΘΑΝΟΤΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΑΒΑΡΩΝ, ΑΛΒΑΝΙΑ Η ΠΕΡΙΟΧΗ ΟΝΟΜΑΣΤΗΚΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΟΧΙ ΧΑΡΙΝ ΚΑΠΟΙΑΣ ΙΔΙΑΙΤΕΡΗΣ ΦΥΛΗΣ ΑΛΛΑ ΧΑΡΙΝ ΜΙΑΣ ΠΟΛΗΣ ΤΗΝ ΑΛΒΑΝΟΥΠΟΛΗ ΜΕ ΑΚΑΘΟΡΙΣΤΗ ΚΑΤΑΓΩΓΗ, ΜΑΛΙΣΤΑ ΣΗΜΕΡΑ Η ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΙ ΤΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΣΗΜΕΙΟ ΤΗΣ, ΕΙΣΑΙ ΕΝΑΣ ΑΛΒΑΝΟΛΑΓΝΟΣ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ.
Quote
 
 
+1 #5 bledi 2014-06-24 08:19
Sas enimerono dioti aftes tis lexis xrisimopiounte akoma sta meri mou!!!Opos kri-ti,kri-koka ,qefali tstu-ketu,edo etc
Quote
 
 
0 #4 bledi 2014-06-24 08:15
Fjhhshxgsvxgggs gxggdgggdgdh
Quote
 
 
+3 #3 Marios Dimopoulos 2013-04-29 20:44
Quoting george:
Κύριε δημόπουλε αφού οι πελασγοί ήταν έλληνες και η γλώσσα τους ήταν ελληνική και εφόσον αναπόδεικτα κατεσας οι αλβανοί είναι πελασγοί, άρα είναι και έλληνες...Προσωπικά έχω διαβάσει αρθρογραφία σας σε διάφορα περιοδικά και μου κάνει εντύπωση πως από την ελληνικότητα των πελασγών καταλήξατε στην αλβανικότητα των πάντων

Αγαπητέ Γεώργιε, έχετε παρανοήσει ή εσκεμμένα γράφετε ότι "από την ελληνικότητα των Πελασγών κατέληξα στην αλβανικότητα των πάντων". Η Αλβανική γλώσσα, όπως θα αποδείξω, είναι κατ' ουσίαν γλώσσα Ελληνική, αφού προέρχεται από την αρχαία Ελληνικά. Άρα εφ' όσον η Αλβανικη έχει πανάρχαια Ελληνική καταγωγή είναι φυσικό να ομιλείτο στα Βαλκάνια από την προϊστορική περίοδο. Σε κάποιες περιοχές της Ελλάδος ομιλείτο η Αλβανική, όπως φαίνεται από αυτές τις επιγραφές που ερμήνευσε ο Θωμόπουλος. Δεν υποστηρίζω την Αλβανικότητα των πάντων, αλλά την Ελληνικότητα των πάντων, αφού θεωρώ ότι οι Αλβανοί είναι Έλληνες και όχι ότι οι Έλληνες είναι Αλβανοί.
Quote
 
 
0 #2 george 2013-04-29 18:48
Κύριε δημόπουλε αφού οι πελασγοί ήταν έλληνες και η γλώσσα τους ήταν ελληνική και εφόσον αναπόδεικτα κατεσας οι αλβανοί είναι πελασγοί, άρα είναι και έλληνες,τότε γιατί εμείς οι Έλληνες δεν μπορούμε να την κατανοήσουμε και να επικοινωνήσουμε μαζί τους?
Εφόσον η πελασγική γλώσσα που την κατέχουν μόνο οι αλβανοί και όχι οι Έλληνες είστε σίγουρος πως μιλιέται εδώ και χιλιάδες χρόνια στη βαλκανική, τότε γιατί δεν έχουμε κανένα έπος γραμμένο σε αυτήν?
Προσωπικά έχω διαβάσει αρθρογραφία σας σε διάφορα περιοδικά και μου κάνει εντύπωση πως από την ελληνικότητα των πελασγών καταλήξατε στην αλβανικότητα των πάντων.

Σας ευχαριστώ πολύ.
Quote
 
 
0 #1 andreas 2013-04-26 13:04
Διαβάζεις τΙ γράφει η επιγραφή πριν γράψεις τα δικά σ;;;
Quote
 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ:

Επιτρέπεται η αναδημοσίευση μέρους ή όλων των αναρτήσεων της ιστοσελίδας ΠΕΛΑΣΓΟΙ-ΕΛΛΗΝΕΣ-ΑΛΒΑΝΟΙ – www.greeks-albanians.com σε ηλεκτρονικά μέσα επικοινωνίας με προϋπόθεση την αναφορά του αρθρογράφου και της ιστοσελίδας με ενεργό λινκ.

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους ή όλων των αναρτήσεων της ιστοσελίδας ΠΕΛΑΣΓΟΙ-ΕΛΛΗΝΕΣ-ΑΛΒΑΝΟΙ – www.greeks-albanians.com σε έντυπα μέσα χωρίς τη γραπτή άδεια του κατόχου αυτής της ιστοσελίδας Μάριου Δημόπουλου.

Thursday the 30th - . Thanks to Joomla 2.5 templates by FTS